مواد متخلخل موجود برای پرکردن سیلندرهای استیلن شامل مواد فیبری متخلخل ، مواد بدون شکاف و یکپارچه و با قابلیت شکنندگی هستند که به طور عمده از الیاف بازالت استفاده می­شود و به صورت مارپیچ ( رول ) پیچیده شده­ اند تا محکم کنار هم قرار بگیرند ; همزمان با روکش زیرین از محصولی با قابلیت مرطوب شدن بالا استفاده می­شود که ممکن است به صورت اختیاری با ترکیباتی مانند آمونیوم سولفات آغشته شود .
این مواد متخلخل رسانایی حرارتی زیادی دارند و به خنک کردن داخل سیلندر استیلن و جلوگیری از تجزیه حرارتی گاز استیلن کمک می­کنند , همچنین استحکام مکانیکی بالای آن­ ها سبب شده هرگونه افزایش فشاری را که به مرور زمان ممکن است در سیلندر استیلن ایجاد شود خنثی کنند .
از مواد بسیار گسترده­ ای به عنوان توده متخلخل برای پر کردن سیلندرهای استیلن استفاده شده است، از جمله فیبر ( ابریشم ، ویسکوز ، چرم ، اسفنج ، کتان ، پشم ، پشم شیشه و آزبست ) و دانه ( دیاتومه ، زغال چوب ، سیلیکاژل ، زغال سنگ نارس ، بتن متخلخل ، خاک اره ، آجر و ... ) که به صورت ماده متخلخل خیس و یکپارچه هستند .

ویژگی های مواد متخلخل :

از آن جهت که سیلندر استیلن از جنس فولاد است، این مواد در تماس با فولاد باید دارای پایداری شیمیایی باشند .نسبت به استون داخل سیلندر و گاز استیلن موجود پایداری شیمیایی داشته باشند .تخلخل بالا ، هدایت حرارتی ، استحکام مکانیکی ، جمع آوری آسان و کم هزینه بودن از دیگر ویژگی­های این مواد است .
در ایالات متحده از توده متخلخل الیافی استفاده شد که دارای آزبست بود و به صورت محکم داخل حفره­ها را پر می­کرد ، اما از مضرات این توده متخلخل هدایت حرارتی کم و خارج شدن فعال گرد و غبار آزبست از یک جریان گاز استیلن بود که صدمات زیادی را به کارگران وارد می­کرد .