مواد متخلخل موجود برای پر کردن سیلندرهای استیلن شامل مواد فیبری متخلخل، مواد بدون شکاف و یکپارچه و با قابلیت شکنندگی هستند که به‌طور عمده از الیاف بازالت استفاده می­‌شود و به‌صورت مارپیچ (رول) پیچیده شده­‌اند تا محکم کنار هم قرار بگیرند: همزمان با روکش زیرین از محصولی با قابلیت مرطوب شدن بالا استفاده می‌­شود که ممکن است به‌صورت اختیاری با ترکیباتی مانند آمونیوم سولفات آغشته شود.
این مواد متخلخل رسانایی حرارتی زیادی دارند و به خنک کردن داخل سیلندر استیلن و جلوگیری از تجزیه حرارتی گاز استیلن کمک می­‌کند. همچنین استحکام مکانیکی بالای آن‌ها سبب شده هرگونه افزایش فشاری را که به مرور زمان ممکن است در سیلندر استیلن ایجاد شود خنثی کنند.
از مواد بسیار گسترده‌ای به‌عنوان توده متخلخل برای پر کردن سیلندرهای استیلن استفاده شده است، از جمله فیبر (ابریشم، ویسکوز، چرم، اسفنج، کتان، پشم، پشم شیشه و آزبست) و دانه (دیاتومه، زغال چوب، سیلیکاژل، زغال سنگ نارس، بتن متخلخل، خاک اره، آجر و ... ) که به‌صورت ماده متخلخل خیس و یکپارچه هستند.

ویژگی‌های مواد متخلخل:

از آن جهت که سیلندر استیلن از جنس فولاد است، این مواد در تماس با فولاد باید دارای پایداری شیمیایی باشند. نسبت به استون داخل سیلندر و گاز استیلن موجود پایداری شیمیایی داشته باشند. تخلخل بالا، هدایت حرارتی، استحکام مکانیکی، جمع‌آوری آسان و کم‌هزینه بودن از دیگر ویژگی­‌های این مواد است.
در ایالات متحده از توده متخلخل الیافی استفاده شد که دارای آزبست بود و به‌صورت محکم داخل حفره­‌ها را پر می‌­کرد، اما از مضرات این توده متخلخل هدایت حرارتی کم و خارج شدن فعال گرد و غبار آزبست از یک جریان گاز استیلن بود که صدمات زیادی را به کارگران وارد می­‌کرد.