روش‌های پایدار نمودن گاز استیلن

هر آنچه راجع به استیلن باید بدانیم
هر آنچه که راجع به گاز استیلن باید بدانیم
فوریه 20, 2021

گاز استیلن بدون وجود حلال مناسب و مواد متخلخل در صورت فشرده شدن به عناصر تشکیل‌دهنده‌ی آن یعنی کربن و هیدروژن تجزیه می­‌شود.


هیدروژن می‌تواند با کربن واکنش داده و به‌صورت هیدروکربنی مانند گاز استیلن با فرمول شیمیایی C2H2 درآید.

هیدروژن با نماد شیمیایی H سبک‌ترین عنصر در جهان شناخته شده است که در شرایط استاندارد دما و فشار عنصری بی‌رنگ، بدون مزه، بدون بو، نافلز، غیرسمی و بسیار آتش‌گیر است.
نشت هیدروژن در هوا سبب شعله‌ور شدن آن می­‌شود زیرا به‌سرعت با هوا (اکسیژن)، کلر و دیگر اکسیدکننده‌ها واکنش داده و پیوند هیدروژنی تشکیل می‌­دهد و با کمترین جرقه‌ای آتش می‌­گیرد. به همین دلیل گاز استیلن را در داخل سیلندری که حاوی مواد متخلخل است و این مواد می‌توانند به‌صورت فیبر یا دانه‌ای باشند و همچنین یک حلال مناسب مانند استون قرار می‌­دهند تا از تجزیه هیدروژن جلوگیری کنند و سبب پایداری استیلن در داخل سیلندر استیلن شوند.

استون می‌تواند در حرارت 15 درجه سانتیگراد و فشار معمولی، 25 حجم استیلن را در خود حل کند.

هر لیتر این گاز 1/16 گرم وزن دارد. چنانچه گاز استیلن حتی به صورت خالص تا دو کیلو گرم برسانتی­متر مربع فشرده شود، خود به خود تجزیه و منفجر می­‌شود. مخلوط استیلن با هوا یا اکسیژن قابلیت انفجار دارد، مخلوط 2/3 درصد استیلن با 97/3 درصد هوا، مخلوط 82 درصد استیلن با 18 درصد هوا، مخلوط 93 درصد استیلن با 7 درصد اکسیژن و استیلن خالص با فشار اتمسفر حتی بدون استفاده از شعله و جرقه قابلیت انفجار دارند .
با افزودن استون در داخل سیلندر این حلال در سطح بزرگی پخش می‌­شود و گاز استیلن با وسعت بیشتری در آن حل می­‌گردد و در هنگام مصرف راحت­تر از آن جدا می­شود.

روش‌های پایدار نمودن گاز استیلن

روش‌های پایدار نمودن گاز استیلن

این گاز یکی از گازهای پرکاربرد در صنایع جوشکاری، برشکاری و فلزکاری است که به دلیل قابلیت اشتعال بالا، نگهداری به روش‌های ویژه‌ای برای ذخیره‌سازی ایمن نیاز دارد. پایدارسازی به مجموعه اقداماتی گفته می‌شود که خطر تجزیه ناگهانی، افزایش فشار و بروز حوادث ناشی از این گاز را کاهش می‌دهد. در ادامه، مهم‌ترین روش‌های پایدارسازی و نگهداری ایمن استیلن را بررسی می‌کنیم.

۱. استفاده از سیلندرهای مخصوص استیلن: یکی از مهم‌ترین روش‌ها، نگهداری گاز در سیلندرهای استاندارد و مخصوص استیلن است. این سیلندرها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که از شرایط خطرناک ذخیره‌سازی جلوگیری کنند و امکان حمل‌ونقل ایمن گاز را فراهم سازند.

۲. استفاده از مواد متخلخل: داخل سیلندرهای استیلن معمولاً با یک ماده متخلخل مخصوص پر می‌شود. این ماده به توزیع مناسب استیلن در فضای داخلی کمک کرده و احتمال گسترش تجزیه خطرناک گاز را کاهش می‌دهد.

۳. استفاده از حلال مناسب: استیلن برای ذخیره‌سازی ایمن در سیلندر، معمولاً در حلالی مانند استون حل می‌شود. انتخاب حلال و میزان آن باید مطابق سیلندر و استانداردهای مربوط انجام گیرد.

۴. کنترل فشار و دما: افزایش بیش از حد دما یا فشار می‌تواند خطرات جدی ایجاد کند. بنابراین، سیلندرهای استیلن باید دور از منابع حرارتی، شعله مستقیم و تابش شدید خورشید نگهداری شوند. همچنین، رعایت فشار کاری مجاز و دستورالعمل‌های سازنده ضروری است.

۵. بازرسی و نگهداری اصولی: بررسی دوره‌ای وضعیت بدنه سیلندر، شیر و تجهیزات تنظیم فشار، نقش مهمی در پیشگیری از نشت و حوادث دارد. استفاده از تجهیزات استاندارد و جلوگیری از وارد شدن ضربه به سیلندر نیز ضروری است.

۶. رعایت اصول ایمنی در حمل‌ونقل: سیلندرها باید به‌صورت عمودی، با مهار مناسب و در محیطی دارای تهویه کافی جابه‌جا و نگهداری شوند. در نهایت، پایدارسازی ایمن گاز استیلن به طراحی استاندارد سیلندر، استفاده از مواد متخلخل و حلال مناسب و رعایت اصول نگهداری است.

صفحه اصلی گاز استیلن
صفحه مقالات