در این مقاله خطرات جوشکاری و نکات ایمنی جهت پیشگیری از این خطرات همچنین تاریخچه جوشکاری و سوالات شما مورد بررسی قرار گرفته است.
تاریخچه جوش اکسیاستیلن (جوش فورجینگ)
جوشکاری اکسیژن-استیلن توسط مهندسان فرانسوی Edmond Fouche و Charles Picardin در سال 1903 ایجاد شد.
فوشه و پیکارد دریافتند که گرمای باورنکردنی حاصل از سوزاندن استیلن در ترکیب با اکسیژن گرمای کافی برای جوش دادن فلزات به یکدیگر فراهم میکند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه جوش فورجینگ می توانید مقاله بررسی و معرفی جوش سر به سر میلگرد با گاز استیلن و فشار را در سایت ساپر اگاز مطالعه فرمایید.
مسلماً اولین تکنیکهای جوشکاری هیچ شباهتی با تکنیکهایی که جوشکارهای امروزی از آنها استفاده میکنند ندارند.
تمدنهای اولیه، قطعات فلز را به رنگ قرمز گرم میکردند و از ابزارهای ساده برای اتصال دستی به آنها استفاده میکردند، فرآیندی خستهکننده که ساعتها طول می کشید تا کارگران جوشهای ساده را تکمیل کنند.
با این حال، این تکنیکهای ناکارآمد هنوز نتایج قوی برای کاربران خود ایجاد میکند. ستون آهنیدهلی، سازهای به ارتفاع 24 فوت که از جوشکاری فورجی در قرن چهارم ساخته شد، پس از هزاران سال هنوز در برابر خوردگی مقاومت بالایی از خود نشان میدهد.
در اوایل دهه 1800 دو پسر عمو، نوآوریهای جداگانهای را کشف کردند که زمینه را برای انقلاب جوشکاری مدرن فراهم کرد.
سر همفری دیوی ( Sir Humphry Davy) اولین قوس الکتریکی پالس کوتاه را در سال 1800 با انتقال جریان الکتریکی از طریق دو میله کربنی و جدا کردن میلهها تولید کرد.
36 سال بعد، ادموند دیوی (Edmund Davy)، پسر عموی همفری، بهطور تصادفی با ایجاد کلرید پتاسیم، استیلن را کشف کرد که با آب واکنش نشان داد و استیلن آزاد کرد.
این اکتشافات جداگانه، فناوری لازم را برای شروع جوشکاری مدرن فراهم کرد.
از زمان اختراع تا اواخر دهه 1920، جوشکاری با سوخت اکسی بر صنعت جوشکاری غالب بود. جوشکاری قوس الکتریکی در مراحل ابتدایی نسبی خود باقی ماند و هیچ روش جوشکاری دیگری توانایی ایجاد جوش قوی در تقریباً تمام فلزات را به جوشکار ارائه نکرد.
جوشکاری با سوخت اکسیژن عصر جوشکاری مدرن را آغاز کرد و استانداردهای راندمان را که جوشکاران در آن زمان به آن عادت داشتند، از بین برد.
در جوش اکسی/استیلن اکسیژن خالص بهجای هوا، برای افزایش دمای شعله استفاده میشود.
شعله استیلن/اکسیژن در حدود 3500 درجه سانتیگراد (6330 درجه فارنهایت) میسوزد.
جهت آشنایی با مراحل جوشکاری اکسیاستیلن میتوانید مقاله صفر تا صد مراحل جوشکاری اکسیاستیلن را در سایت ساپرا گاز مطالعه نمایید.
جوشکاری اکسیاستیلن چگونه کار میکند؟
در جوشکاری اکسیاستیلن از شعلهای با حرارت بالا و دمای بالا استفاده میشود که با سوزاندن گاز سوختی (معمولاً استیلن) مخلوط با اکسیژن خالص تولید میشود. مواد پایه با میله پرکننده با استفاده از شعله حاصل از ترکیب گاز سوخت اکسی از طریق نوک مشعل جوشکاری ذوب میشود (که معمولاً به آن جوشکاری مشعل اکسیاستیلن میگویند). گاز سوخت و اکسیژن به نسبتهای مناسب در داخل یک محفظه اختلاط در مشعل ترکیب میشوند.
گاز سوخت و گاز اکسیژن در سیلندرهای فولادی تحت فشار ذخیره میشوند. رگولاتورها در سیلندر فشار گاز را کاهش میدهند. گاز از طریق شیلنگهای انعطافپذیر جریان مییابد و جوشکار جریان را از طریق مشعل کنترل می کند. سپس میله پرکننده با مواد پایه ذوب می شود. با این حال، ذوب دو قطعه فلز نیز بدون نیاز به میله پرکننده امکان پذیر است.
برای مشاهده تجهیزات جوشکاری اکسیاستیلن میتوانید مقاله صفر تا صد مراحل جوشکاری اکسیاستیلن را مطالعه نمایید.