
انواع شعله اکسیاستیلن امکان تنظیم نسبی اکسیژن و استیلن متناسب با نوع کار، قابلیت ایجاد حرارت بسیار بالا مناسب برای جوشکاری، برشکاری، لحیمکاری و حرارتدهی، قابلیت کنترل اندازه و شدت آن امکان استفاده در صنایع مختلف مانند تعمیرات، ساخت وساز و صنایع فلزی عملکرد مناسب در صورت استفاده از مانومتر یا رگلاتور و شیر وسایر تجهیزات استاندارد نکته ایمنی: تنظیم آن باید توسط فرد آموزشدیده انجام شود. فشار گازها، اتصالات، شیرها و تجهیزات ایمنی باید پیش از کار بررسی شوند. همچنین برای هر گاز باید از تجهیزات سازگار و مخصوص همان گاز استفاده شود.
اکسیاستیلن به یک فرآیند یا سیستم ایجاد شعله گفته میشود که با ترکیب گاز اکسیژن و استیلن، شعله با دمای بالا ایجاد میکند. کاربردهایی مثل جوشکاری، برشکاری، لحیمکاری و حرارتدهی دارد.
شعله خنثی (Neutral Flame)
شعله خنثی زمانی ایجاد میشود که مقدار اکسیژن و استیلن تقریباً متناسب باشد. این شعله دارای هسته داخلی مشخص و مخروط خارجی یکنواخت است و معمولاً برای بسیاری از عملیات جوشکاری و حرارتدهی فلزات استفاده میشود. شعله خنثی به دلیل عدم ایجاد اکسیژن یا کربن اضافی، یکی از پرکاربردترین انواع شعله اکسیاستیلن محسوب میشود.
شعله کاهنده یا احیایی (Reducing/Carburizing Flame)
در اشعله کاهنده یا احیایی مقدار استیلن بیشتر از اکسیژن است. وجود استیلن اضافی باعث ایجاد ناحیهای مشخص در اطراف هسته شعله میشود. این شعله در برخی عملیات حرارتی و جوشکاری فلزات خاص کاربرد دارد و میتواند از اکسید شدن سطح فلز جلوگیری کند.
شعله اکسید کننده (Oxidizing Flame)
در شعله اکسید کننده، میزان اکسیژن نسبت به استیلن بیشتر است. این شعله معمولاً دارای مخروط داخلی کوتاه تر و صدای تیزتر است. استفاده از آن باید متناسب با نوع فلز و فرآیند کاری انجام شود، زیرا اکسیژن اضافی میتواند باعث اکسید شدن برخی فلزات شود. در این مقاله با انواع شعله بیشتر آشنا میشوید.
