استاندارد رنگ سیلندر

نوامبر 8, 2023

جوش فورجینگ چیست؟

سپتامبر 9, 2026

جوشکاری با گاز اکسیژن و استیلن (جوشکاری فورجینگ یا اکسی استیلن) یکی از اولین روشهای جوشکاری معمولی در قطعات است.
حرارت لازم در این روش از واکنش شیمیایی گاز استیلن با اکسیژن به وجود می آید.
قدرت گرمای تولیدی به فشار گاز و قدرت تشعشع به درجه حرارت شعله بستگی دارد.
شعله ایجاد شده باعث رسیدن فلز پایه به نقطه ذوب و همچنین ذوب فلز الکترود که در کنار جوش تغذیه می گردد می شود.
اندازه شعله را چگونه می توان تنظیم کرد؟ سرعت جوشکاری به چه مواردی بستگی دارد؟ ویژگی انواع شعله جوشکاری اکسی استیلن؟ نکات استفاده از فلز پرکننده؟ اگر به دنبال پاسخ این سوالات هستید با ساپراگاز همراه باشید.

فرآیند جوشکاری اکسی استیلن ( OAW)

تجهیزات فرایند

در تصویر زیرنحوه فرایند جوشکاری اکسی استیلن آورده شده است.
شعله روی فلز پایه اعمال می شود و تا زمانی که یک گودال کوچک از فلز مذاب تشکیل شود نگه داشته می شود.
گودال در امتداد مسیری که مهره جوش مورد نظر است حرکت داده می شود.
معمولاً با فرو بردن فلز از یک میله جوشکاری یا میله پرکننده در حوضچه فلزی مذاب، فلز بیشتری به حوضچه اضافه می شود.
. گودال فلزی به سمت جایی که فلز داغ ترین است حرکت می کند. این کار از طریق دستکاری مشعل توسط جوشکار انجام می شود.
مقدار حرارت اعمال شده به فلز تابعی از اندازه نوک جوش، سرعت حرکت و موقعیت جوش است.
اندازه شعله با اندازه نوک جوش تعیین می شود. اندازه نوک مناسب توسط ضخامت فلز و طراحی اتصال تعیین می شود.

رگلاتورهای تنظیم کننده فشار گاز استیلن و اکسیژن

رگلاتورها یا مانومتر ها (تنظیم کننده های فشار ) هم دارای انواع گوناگونی هستند و برای فشارهای مختلف ورودی و خروجی طراحی شده اند.
رگلاتورها د ارای دو فشار سنج هستند که یکی از آن ها فشار د اخل مخزن و دیگری فشار گاز خروجی را نشان می دهد.
رگلاتورها در دو نوع کلی یک مرحله ای و دو مرحله ای تقسیم می شوند.
که این تقسیم بندی همان مکانیزم تقلیل فشار است.
جهت تهیه انواع مانومتر استیلن،اکسیژن و CO2 می توانید با شرکت ساپراگازراگا تماس حاصل نمایید. فقط باید دقت نمایید به هیچ عنوان از رگلاتور استیلن برای گاز اکسیژن استفاده نکنید. در واقع هر رگلاتور مخصوص سیلندرگاز خود می باشد.

انواع شعله در فرایند جوشکاری اکسی استیلن

1)شعله خنثی
2)شعله احیایی
3)شعله اکسیدی
4)شعله استیلنی
5)شعله جدا

جوشکار می تواند شعله اکسی استیلن را به گونه ای تنظیم کند که کربور کننده (معروف به کاهش دهنده)، خنثی یا اکسید کننده باشد.

تنظیم با افزودن بیشتر یا کمتر اکسیژن به شعله استیلن انجام می شود.

شعله خنثی

شعله خنثی شعله ای است که بیشتر در هنگام جوشکاری یا برش استفاده می شود.
جوشکار از شعله خنثی به عنوان نقطه شروع برای سایر تنظیمات شعله استفاده می کند زیرا به راحتی قابل تعریف است.
این شعله زمانی به دست می آید که جوشکارها، همانطور که به آرامی دریچه اکسیژن روی بدنه مشعل را باز می کنند، ابتدا فقط دو ناحیه شعله را می بینند.
در آن نقطه، استیلن به طور کامل در اکسیژن جوش و هوای اطراف می سوزد.
شعله از نظر شیمیایی خنثی است.
دو قسمت این شعله مخروط داخلی آبی روشن و مخروط بیرونی آبی تیره تا بی رنگ است.

مخروط داخلی جایی است که استیلن و اکسیژن ترکیب می شوند.

. نوک این مخروط داخلی داغ ترین قسمت شعله است.
تقریباً 6000 درجه فارنهایت (3320 درجه سانتیگراد) است و حرارت کافی برای ذوب آسان فولاد را فراهم می کند.
در واقع اگر یک حجم اکسیژن و یک حجم استیلن وارد مشعل گردد و دو سر آن بسوزد، شعله تولیدی کاملا جهت دار، دارای هسته نورانی کوتاه و بال های آبی رنگ خواهد بود. که بیشتر در جوشکاری فولادها کاربرد دارد.
در مخروط داخلی، استیلن تجزیه می شود و تا حدی به هیدروژن و مونوکسید کربن می سوزد، که در مخروط بیرونی با اکسیژن بیشتری از هوای اطراف ترکیب می شود و می سوزد.

شعله احیایی یا کاهنده

استیلن بیش از حد باعث ایجاد شعله کربنی می شود. این شعله با سه ناحیه مشخص می شود.
مخروط داغ داخلی،داغ سفید"acetylene feather" و مخروط بیرونی آبی رنگ.
این نوع شعله زمانی است که برای اولین بار اکسیژن به استیلن در حال سوختن اضافه می شود.پر تنظیم شده و با افزودن مقادیر فزاینده اکسیژن به شعله، کوچکتر می شود.
کربن نسوخته شعله را عایق می کند و دما را تا حدود 5000 درجه فارنهایت (2760 درجه سانتی گراد) کاهش می دهد.
شعله کاهنده معمولاً برای عملیات hardfacing (سخت کاری) یا تکنیک های جوشکاری لوله پشتی استفاده می شود.
پر در اثر احتراق ناقص استیلن ایجاد می شود و باعث ایجاد کربن اضافی در شعله می شود. مقداری از این کربن توسط فلز مذاب حل می شود تا آن را کربنیزه کند.
شعله کربن ساز تمایل به حذف اکسیژن از اکسیدهای آهنی دارد که ممکن است وجود داشته باشد، این واقعیت باعث شده است که شعله به عنوان "شعله کاهنده" شناخته شود.
در واقع اگر مقدار اکسیژن از مقدار آن در شعله خنثی کمتر باشد، شعله تولیدی دارای هسته نورانی کوتاه تری نسبت به شعله خنثی می باشد و درجه حرارت آن هم کمتر از شعله خنثی است.

شعله اکسید کننده

شعله اکسید کننده سومین تنظیم شعله ممکن است. زمانی اتفاق می‌افتد که نسبت اکسیژن به استیلن مورد نیاز برای شعله خنثی تغییر کرده و اکسیژن اضافی ایجاد کند.
این نوع شعله زمانی مشاهده می شود که جوشکارها اکسیژن بیشتری به شعله خنثی اضافه کنند.

این شعله گرمتر از دو شعله دیگر است زیرا گازهای قابل احتراق برای یافتن مقدار لازم اکسیژن نیازی به جستجو ندارند.

به دلیل اثری که روی فلز دارد به آن شعله اکسید کننده می گویند.
این تنظیم شعله معمولاً ترجیح داده نمی شود. شعله اکسید کننده اکسیدهای نامطلوبی را به ضرر ساختاری و مکانیکی بیشتر فلزات ایجاد می کند.
در شعله اکسید کننده، مخروط داخلی رنگ ارغوانی به خود می گیرد و در نوک آن کوچکتر می شود و صدای شعله تند می شود.
شعله کمی اکسید کننده در جوشکاری برنج و سطح برنز استفاده می شود در حالی که از شعله اکسید کننده قوی تر در جوشکاری ذوبی برخی برنج ها و برنزها، مس و آلیاژهای آن استفاده می شود.

شعله استیلنی

اگر در محفظه مشعل فقط گاز استیلن وارد گردد و در سر نازل مشعل بسوزد،شعله تولید شده دارای خصوصیاتی چون لرزان بودن، دود دار و زرد رنگ بودن می باشد.

شعله جدا

اگر مقدار اکسیژن خیلی زیاد باشد و یا فشار آن خیلی باشد که متناسب با حجم مشعل نباشد، شعله از نوک مشعل فاصله گرفته و در جلوی مشعل ایجاد می گردد که بسیار خطرناک است.
در جوشکاری استیلن شعله باید خنثی باشد تا خواص منطقه جوش تحت تاثیر قرار نگیرد.

استیلن اضافی خاصیت کربن دهی و اکسیژن اضافی خاصیت اکسیداسیون دارد و باعث ایجاد تخلخل می شود.

تنظیم اندازه شعله

اندازه شعله را می توان به میزان محدودی توسط شیرهای روی مشعل و تنظیمات رگلاتور تنظیم کرد، اما در اصل به اندازه روزنه در نوک نازل بستگی دارد.
در واقع نازل باید ابتدا با توجه به کار مورد نظر انتخاب شود و سپس رگلاتورها بر اساس آن تنظیم کنند.

تنظیم سرعت جوشکاری

فشار گاز جوشکاری با استفاده از اکسی استیلن مطابق با توصیه های سازنده تنظیم می شود.
جوشکار سرعت حرکت جوشکاری را برای حفظ عرض مهره یکنواخت تغییر می دهد.

یکنواختی یک ویژگی کیفی است که نشان دهنده کار خوب است.

به جوشكاران آموزش ديده آموزش داده مي شود كه در ابتداي جوش، مهره را به اندازه انتهاي آن نگه دارند.
اگر مهره بیش از حد پهن شود، جوشکار سرعت حرکت جوشکاری را افزایش می دهد.
اگر مهره خیلی باریک شود یا گودال جوش از بین برود، جوشکار سرعت حرکت را کاهش می دهد.
جوشکاری در موقعیت های عمودی یا بالای سر معمولا کندتر از جوشکاری در موقعیت های صاف یا افقی است.

نکات استفاده از فلز پرکننده در جوشکاری

جوشکار باید میله پرکننده را به حوضچه مذاب اضافه کند.
جوشکار همچنین باید فلز پرکننده را در ناحیه شعله بیرونی داغ نگه دارد، زمانی که آن را به حوضچه اضافه نمی کند تا از فلز پرکننده در برابر اکسیداسیون محافظت کند.
اجازه ندهید شعله جوش فلز پرکننده را بسوزاند.
فلز در فلز پایه خیس نمی شود و مانند یک سری نقاط سرد روی فلز پایه به نظر می رسد.
استحکام بسیار کمی در جوش سرد وجود دارد. هنگامی که فلز پرکننده به درستی به حوضچه مذاب اضافه شود، جوش حاصل از فلز پایه اصلی قوی تر خواهد بود.

سرعت جریان اکسیژن در برش

سرعت جریان اکسیژن بسیار مهم است. مقدار بسیار کم باعث ایجاد برش کند و ناهموار می شود، در حالی که مقدار زیاد باعث هدر رفتن اکسیژن و ایجاد یک برش مقعر گسترده می شود.
فشار اکسیژن برش باید با استفاده از تنظیم کننده اکسیژن کنترل شود.
فشار برش اکسیژن باید با دهانه اکسیژن نوک برش مطابقت داشته باشد.

جهت استعلام قیمت گاز استیلن با بهترین کیفیت و مناسبترین قیمت می توانید با کارخانه استیلن ساپرا گاز راگا تماس حاصل نمایید.

انواع شعله اکسی استیلن

اکسی استیلن به یک فرآیند یا سیستم ایجاد شعله گفته می شود که با ترکیب گاز اکسیژن و استیلن ، شعله با دمای بالا ایجاد می کند. کاربردهایی مثل جوشکاری ، برشکاری ، لحیم کاری و حرارت دهی دارد.

شعله خنثی (Neutral Flame)

شعله خنثی زمانی ایجاد می‌شود که مقدار اکسیژن و استیلن تقریباً متناسب باشد. این شعله دارای هسته داخلی مشخص و مخروط خارجی یکنواخت است و معمولاً برای بسیاری از عملیات جوشکاری و حرارت‌ دهی فلزات استفاده می‌شود. شعله خنثی به دلیل عدم ایجاد اکسیژن یا کربن اضافی ، یکی از پرکاربردترین انواع شعله اکسی‌ استیلن محسوب می‌شود.

شعله کاهنده یا احیایی (Reducing/Carburizing Flame)

در اشعله کاهنده یا احیایی مقدار استیلن بیشتر از اکسیژن است . وجود استیلن اضافی باعث ایجاد ناحیه‌ای مشخص در اطراف هسته شعله می‌شود . این شعله در برخی عملیات حرارتی و جوشکاری فلزات خاص کاربرد دارد و می‌تواند از اکسید شدن سطح فلز جلوگیری کند.

شعله اکسید کننده (Oxidizing Flame)

در شعله اکسید کننده ، میزان اکسیژن نسبت به استیلن بیشتر است. این شعله معمولاً دارای مخروط داخلی کوتاه‌ تر و صدای تیزتر است. استفاده از آن باید متناسب با نوع فلز و فرآیند کاری انجام شود ، زیرا اکسیژن اضافی می‌تواند باعث اکسید شدن برخی فلزات شود.

ویژگی‌ها

انواع شعله اکسی استیلن امکان تنظیم نسبی اکسیژن و استیلن متناسب با نوع کار، قابلیت ایجاد حرارت بسیار بالا مناسب برای جوشکاری، برشکاری، لحیم‌ کاری و حرارت‌ دهی ، قابلیت کنترل اندازه و شدت شعله امکان استفاده در صنایع مختلف مانند تعمیرات، ساخت‌ وساز و صنایع فلزی عملکرد مناسب در صورت استفاده از مانومتر یا رگلاتور و شیر وسایر تجهیزات استاندارد نکته ایمنی : تنظیم شعله باید توسط فرد آموزش‌دیده انجام شود. فشار گازها، اتصالات، شیرها و تجهیزات ایمنی باید پیش از کار بررسی شوند. همچنین برای هر گاز باید از تجهیزات سازگار و مخصوص همان گاز استفاده شود.

صفخه اصلی گاز استیلن

باز گ شت